W latach 1500-1530 na terenach dzisiejszej Brazylii odbywał się wyrąb lasów. Drewno brazylijskie posłużyło do produkcji tekstylnej w środku Europie. Wykorzystywano do tego celu rdzennych mieszkańców (jako niewolników odkąd 1502 r.), pod użyciu europejskich dóbr takich, w charakterze lustra, nożyce, noże, siekiery. Pomocni byli też żądni przygód Europejczycy, którzy zamieszkali z aborygenami, poznając ich zbiór znaków także kulturę. Weżne "odkrycia" z tego okresu: 1500 Porto Seguro (Bahia), 1501 Baia de Todos os Santos (Bahia), 1502 Baía da Guanabara (RdJ), dodatkowo São Paulo. W 1519 roku sporządzono słynną mapę.